لوله استیل ۳۲۱

لوله استیل ۳۲۱

معرفی لوله استیل ۳۲۱

لوله استیل ۳۲۱ فروش در بازار لوله استیل لوله استیل ۳۲۱ با برندهای مختلف اروپایی چینی تایوانی لوله های

استیل ۳۲۱ با ضخامتهای مختلف رده ۱۰ رده ۴۰ رده ۸۰ رده ۱۲۰ لوله های استیل ۳۲۱ در سایزهای مختلف

از سایز ۱/۲ تا ۳۲ اینچ لوله های استیل ۳۲۱ به صورت درزدار و بدون درز موجود می باشد لوله استیل۳۲۱

به صورت ۶ متری تولید می شود متراژ کوچکتر تا ۱ متر موجود می باشد لوله های استیل۳۲۱ در دماهای بالا

مورد استفاده قرار میگیرد تا دمای ۹۰۰ درجه مورد تایید می باشد تمامی لوله های ۳۲۱ دارای شناسنامه تولید معتبر می باشد.

قیمت لوله استیل 321

لوله استیل ۳۲۱ درزدار و بدون درز

آلیاژ لوله استیل ۳۲۱

یک استیل ۳۲۱ آستنیتی است، خانواده ای از گریدها که به دلیل شکل پذیری، خواص مکانیکی و مقاومت

در برابر خوردگی شناخته شده است.استیل ۳۲۱ با تیتانیوم تثبیت می شود.و در مقابل بارش کاربید

کروم در مواجهه با دمای بیش از ۸۰۰ درجه فارنهایت مقاومت می کند.دوام، سهولت نگهداری و بهداشت یکی از

نگرانی‌های موجود است.آلیاژ ۳۲۱ چه به عنوان ماده ای در تولید مخازن واکنش، مخازن ذخیره، پمپ ها، سیستم

های لوله کشی یا مبدل های حرارتی، کوره ها، اتصالات و شیرها استفاده شود استانداردهای کیفیت دقیق صنایع

دارویی و بیوشیمیایی را برآورده می کند.

خواص لوله استیل ۳۲۱

استیل بهداشتی و دارویی باید مقاومت خوبی در برابر خوردگی نشان دهد و یکپارچگی ساختاری خود را حفظ کند.

آلیاژ ۳۲۱ در برابر سوراخ شدن و ترک خوردگی مقاوم است و تمیز کردن آن آسان است و در مواقعی که آلودگی نگران کننده است

، باید ویژگی هایی داشته باشد. در حالی که گریدهای خاصی از فولاد زنگ نزن آستنیتی در معرض حملات بین دانه‌ای قرار می‌گیرند

که در معرض دمایی در محدوده بارش کاربید کروم (۸۰۰ تا ۱۵۰۰ درجه فارنهایت) قرار می‌گیرند، آلیاژ استیل ۳۲۱ به

دلیل تثبیت تیتانیوم‌اش چنین نیست.علاوه بر این، استیل نوع ۳۲۱ در مقایسه با آلیاژهای ۳۰۴ و ۳۰۴L، خواص خزش و

گسیختگی استرس بالاتری را ارائه می دهد. هنگامی که در معرض دمای پایین قرار می گیرد، این استیل چقرمگی خوبی

از خود نشان می دهد. مقاومت به خوردگی آلیاژ۳۲۱ با ۳۰۴ قابل مقایسه است و می تواند با اکثر اسیدهای آلی رقیق شده و محلول های

سوزاننده بدون کلراید و فلوراید در دماهای متوسط ​​استفاده شود. آلیاژ ۳۲۱ قابل جوش است و با روش های استاندارد ساخت قابل پردازش است.

گرید های استیل ۳۲۱ و ۳۴۷

فولاد آستنیتی پایه ۱۸/۸ (درجه ۳۰۴) هستند که با افزودن تیتانیوم (۳۲۱) یا نیوبیم (۳۴۷) تثبیت شده اند. این گریدها به این دلیل استفاده

می شوند که به خوردگی بین دانه ای پس از حرارت دادن در محدوده بارش کاربید ۴۲۵-۸۵۰ درجه سانتی گراد حساس نیستند. درجه

۳۲۱ درجه انتخابی برای کاربردهایی در محدوده دمایی تا حدود ۹۰۰ درجه سانتیگراد است که ترکیبی از استحکام بالا، مقاومت در

برابر پوسته شدن و پایداری فازبا مقاومت در برابر خوردگی آبی بعدی است.

لوله استیل ۳۲۱H

اصلاح ۳۲۱ با محتوای کربن بالاتر است تا استحکام دمای بالا را بهبود بخشد. محدودیت ۳۲۱ این است که تیتانیوم به خوبی در یک قوس با

دمای بالا منتقل نمی شود، بنابراین به عنوان یک ماده مصرفی جوش توصیه نمی شود. در این مورد گرید ۳۴۷ ترجیح داده می شود – نیوبیم

همان کار تثبیت کاربید را انجام می دهد اما می تواند در یک قوس جوش منتقل شود. بنابراین گرید ۳۴۷ ماده مصرفی استاندارد برای جوشکاری

۳۲۱ است. گرید ۳۴۷ فقط گهگاه به عنوان مواد اولیه صفحه استفاده می شود.مانند سایر گریدهای آستنیتی، ۳۲۱ و ۳۴۷ ویژگی‌های شکل‌دهی

و جوشکاری عالی دارند، به آسانی ترمز یا رول شکل می‌گیرند و ویژگی‌های جوشکاری برجسته‌ای دارند. آنیل پس از جوش مورد نیاز نیست.

آنها همچنین دارای چقرمگی عالی، حتی تا دمای برودتی هستند. درجه ۳۲۱ به خوبی جلا نمی دهد، بنابراین برای کاربردهای تزئینی توصیه نمی شود.

گرید ۳۰۴L در اکثر فرم های محصول به راحتی در دسترس است و بنابراین اگر نیاز صرفاً مقاومت در برابر خوردگی بین دانه ای پس از جوشکاری باشد،

عموماً در اولویت نسبت به ۳۲۱ استفاده می شود. با این حال ۳۰۴L استحکام گرمایی کمتری نسبت به ۳۲۱ دارد و بنابراین اگر مقاومت در برابر محیط عملیاتی

بیش از ۵۰۰ درجه سانتیگراد باشد، بهترین انتخاب نیست.

کاربرد لوله استیل ۳۲۱

لوله های استیل AISI 321 (SS) معمولاً در نیروگاه های حرارتی خورشیدی برای انتقال سیال حرارتی حاوی یون های کلرید در دمای ۴۰۰ درجه

سانتی گراد استفاده می شود.تعدادی از این لوله‌های SS در حین کار پس از قرار گرفتن در معرض شرایط بسیار کوتاهی که منجر به نشت سیال حرارتی می‌شود،

از کار افتاده‌اند.هدف مطالعه حاضر درک علت اصلی شکست این لوله‌ها است که با جوش‌های نقطه‌ای روی سطح به یکدیگر جوش داده شده‌اند.جوشکاری درز یا

توسط جوشکاری با پرتو لیزر (LBW) یا با جوشکاری با گاز بی اثر فلز (MIG) انجام شده است.آزمایش‌های نافذ رنگ روی لوله‌ها و سپس آنالیز ریزساختاری لوله‌ها

با استفاده از میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM) اعمال شد. پس از آن، تعیین فاز با پراش اشعه ایکس انجام شد.حساسیت

ترک خوردگی تنشی (SCC) اتصالات جوش داده شده با پرتو لیزر، جوش MIG و جوش نقطه ای مطابق با ASTM G36 در MgCl2 جوشان مورد آزمایش قرار

گرفت.بررسی دقیق نشان داد که نشت در هر مورد در نزدیکی اتصالات جوشی نقطه ای به دلیل SCC ناشی از کلرید AISI 321 SS رخ داده است.آزمایش‌های

حساسیت SCC جوش‌ها نشان داد که هم جوش‌های درز و هم جوش نقطه‌ای دارای تنش‌های پسماند فراتر از حد آستانه هستند که منجر به هسته‌ گیری اولیه ترک‌ها در

حضور یون‌های کلرید می‌شود.عملیات حرارتی نامناسب پس از جوش (برای LBW، MIG و جوش نقطه ای) علت اصلی شکست لوله ها شناسایی شد.